السيد الطباطبائي ( مترجم : همداني )

356

تفسير الميزان ( فارسي )

ص مدعى بود به اينكه هيچ معبودى به جز اللَّه نيست و عيسى بن مريم ، بنده و فرستاده خدا است و هم همه مؤمنين ، بدون اينكه اين دعوى در بين مؤمنين اختصاص به كسى داشته باشد ، حتى اختصاص به رسول اللَّه ص هم نداشت ، پس كسانى كه با آن جناب براى مباهله آمدند ، فضيلتى و مزيتى بر ساير مؤمنين نداشتند ، بله تنها اين فرق را داشتند كه رسول اللَّه ص ايشان را به عنوان نمونه اى از مردان و زنان و كودكان مؤمنين همراه آورد ، چون آيه فرموده بود از هر طايفه نمونه اى بياورد ، علاوه بر اينكه آيه شريفه سخن از دعوت دارد نه از ادعا ، و همراهان رسول خدا ص به فرضى كه در دعوت شركت داشته باشند ، در ادعا كه شغل خاص رسول خدا ص است شركت نداشتند ، در حالى كه شما در چند سطر قبل گفتيد : ( پس هر كس با رسول خدا ص بوده يعنى على و فاطمه و حسنين ع در دعوى رسول خدا ص و در دعوتش شريك بودند ) . در پاسخ مىگوئيم : اگر آوردن رسول خدا ص نامبردگان را به عنوان نمونه اى از مردان و زنان و كودكان مؤمنين مىبود ، لازم بود حد اقل دو نفر مرد و سه زن و سه فرزند همراه خود مىآورد تا فرمان : « انفسنا و نسائنا و ابنائنا » را امتثال كرده باشد ، پس اگر از مردان تنها على ع و از زنان تنها فاطمه س و از فرزندان تنها حسنين ع را آورد ، براى اين بود كه آوردن همينها مصحح صدق امتثال بوده ، به اين معنا كه غير از نامبردگان كسى كه شركت دادنش امتثال امر خدا باشد نيافته . و شما خواننده اگر در متن داستان دقت كنى خواهى ديد كه وفد نجران براى اين از نجران به مدينه آمدند كه در امر عيسى بن مريم با شخص رسول خدا ص ، معارضه و بحث و محاجه كنند ، چون آن جناب ادعاى رسالت كرده بود و دعوت رسالت مستند به وحى قائم به آن جناب بود و اما پيروان و مؤمنين به وى دخالتى در اين ادعا نداشتند و مسيحيان نجران كار به كار آنان نداشتند ، و مشتاق ديدار آنان نبودند تا رسول خدا ص چند نفر را به عنوان نمونه به ايشان نشان بدهد ، آيه شريفه هم كه مىفرمايد : * ( « فَمَنْ حَاجَّكَ فِيه مِنْ بَعْدِ ما جاءَكَ مِنَ الْعِلْمِ » ) * ، خطاب را متوجه شخص رسول خدا ص مىكند ، و همچنين در چند آيه قبل از اين كه مىفرمايد : « فَإِنْ حَاجُّوكَ فَقُلْ أَسْلَمْتُ وَجْهِيَ لِلَّه وَمَنِ اتَّبَعَنِ . . . » . از اينجا روشن مىگردد كه آوردن رسول خدا ص حضرات نامبرده را با خود عنوان آوردن نمونه اى از مؤمنين را نداشته ، چون مؤمنين بدان جهت كه مؤمن بودند سهمى و